Hayata geçirdiğimiz belediye çalışmaları, devam eden projeler ve halka dokunan uygulamalar. Kategoriye göre filtreleyebilirsiniz.
Dünya sürekli çeşitli felaketlerle yüz yüze kalıyor. Böylesi bir dünyada afetlerle mücadele, yalnızca kriz anında yapılan müdahalelerle değil; öncesinde kurulan hazırlık mekanizmalarıyla anlam kazanır. İşte bu noktada yerel yönetimler, afet yönetiminin en kritik aktörü olarak öne çıkar.
İklim değişikliği artık geleceğe dair bir uyarı değil, bugünün somut gerçeğidir. İklim değişikliğiyle mücadele, yukarıdan aşağıya dayatılan bir politika alanı değil; aşağıdan yukarıya inşa edilen bir yaşam kültürüdür. Yeşil dünyanın temelleri, küresel bildirilerden önce yerel kararlarla atılır
Kent nüfusunun hızla artışı çok sayıda sorunun oluşumuna neden olmaktadır. Kırsal Kalkınma bu sorunların azalmasının ötesinde üretimin artışının ve gıda güvenliğinin sağlanmasında en önemli yoldur
Üretmeyen bir toplumun gelişmesine, refaha ulaşmasına imkan yoktur.
Yerel Kalkınma, yalnızca ekonomik göstergelerin iyileştirilmesi değildir. Aynı zamanda yaşam kalitesinin artması, toplumsal dayanışmanın güçlenmesi ve geleceğe dair ortak bir umut inşa edilmesidir. Merkezden dağıtılan geçici refah yerine, yerelden yükselen kalıcı bir güç yaratmaktır.
5 yıl boyunca tüm çalışmalarımız, Evrensel, Ulusal ve Partimizin Programındaki (CHP İdeolojisi) ilkeler esas alınarak yapılmıştır. Ebedi Liderimizin öngördüğü “Ufkun Ötesini Görmek” ifadesi başlıca rehberimiz olmuştur
Mevcut durumda Yerelden Kalkınmayı, sadece kendi adına bir şeyler isteyen, kendi günü ve geleceğini düşünen, toplumsallığı pek düşünmeyen kişilerden oluşan kendi toplumumuzla yapmak zorundayız. Durum budur, çözüm de buna göre bulunacaktır.
Yerel Kalkınma için öncelikle, yerel dinamikler göz önünü alınarak, bir hedef, bir ideal (vizyon) benimsenmesi gerekiyor. Tümüyle kamusal yarar göz önüne alınarak saptanan bu hedefin topluma benimsetilmesi için uygulanabilir olması gerekir.
Bugün Adana, önemli avantajlara sahip olmasına rağmen potansiyeli tam olarak değerlendiremeyen bir kent görünümündedir. Kent, uzun süre üretmiş olmanın özgüvenini kaybetmiş; ancak yeniden üretmenin yollarını arayan bir eşiktedir.
Türkiye’de sosyal belediyecilik, yalnızca yerel yönetim pratiği değil; aynı zamanda ülkenin sosyal devlet anlayışı, kentleşme süreci ve siyasal dönüşümleriyle iç içe gelişmiş bir olgudur. Bu yaklaşım bazen “sosyal yardım”, bazen “halkçı belediyecilik”, kimi dönemlerde ise “yerel refah politikası” olarak adlandırılır.
Dünyada çok sayıda belediye kendi sosyolojik yapılarına dayalı olarak örnek model oluşturmaktadır.
Sosyal belediyecilik, yerel yönetimlerin yalnızca altyapı ve teknik hizmet üretmekle sınırlı kalmayıp; sosyal adalet, eşitlik, dayanışma ve insan onuruna yakışır yaşam koşullarını sağlama sorumluluğunu üstlenmesi anlamına gelir. Bu yaklaşım, belediyeyi “yol yapan, çöp toplayan” bir idari birim olmaktan çıkarıp, kentte yaşayan herkes için sosyal refahın kurucu aktörlerinden biri hâline getirir.
