YOKSULLUKLA MÜCADELE / SOSYAL YARDIMLAR

 Yoksulluk, yalnızca gelir eksikliği değildir; aynı zamanda dışlanma, güvencesizlik ve geleceğe dair umutsuzluk halidir. Günümüzde derinleşen ekonomik eşitsizlikler, kırılgan toplumsal yapılar ve krizlerin sürekliliği, yoksulluğu bireysel bir sorun olmaktan çıkarıp kamusal bir meseleye dönüştürmüştür. Bu tabloda yerel yönetimler, yoksullukla mücadelenin en görünür ve en etkili aktörleri arasında yer alır. Çünkü yoksulluk, en çok yerelde hissedilir; mahallede, evde ve gündelik yaşamda karşılık bulur.

 Yerel yönetimlerin sosyal yardımları çoğu zaman “geçici çözümler” olarak eleştirilir. Oysa sorun yardımların varlığı değil, nasıl kurgulandığıdır. Sosyal yardım, yalnızca temel ihtiyaçları karşılamaya odaklandığında bağımlılık riski taşır; ancak hak temelli, kapsayıcı ve üretimle bağlantılı bir anlayışla ele alındığında yoksulluğu azaltan güçlü bir araç haline gelir. Yerel yönetimlerin farkı, bireyin gerçek ihtiyaçlarını yakından tanıyabilme ve esnek çözümler üretebilme kapasitesidir.

Dezavantajlı gruplar –kadınlar, çocuklar, yaşlılar, engelliler, göçmenler ve uzun süreli işsizler– yoksulluğu farklı biçimlerde yaşar. Bu nedenle tek tip sosyal yardım

Modeli yetersizdir. Yerel yönetimler, bu grupların her birine özgü ihtiyaçları gözeten politikalar geliştirebilir. Evde bakım destekleri, çocuklar için beslenme ve eğitim destekleri, kadınlar için güvenli alanlar ve üretime katılım programları; sosyal yardımın yalnızca “verilen” değil, güçlendiren bir yapıya dönüşmesini sağlar.

 Sosyal yardımların en önemli işlevlerinden biri de kriz dönemlerinde ortaya çıkar. Doğal afetler, ekonomik daralmalar ve salgınlar, yoksulluğu ani ve derin biçimde artırır. Yerel yönetimler bu dönemlerde hızlı hareket edebilme, ihtiyaç sahiplerine doğrudan ulaşabilme ve toplumsal dayanışmayı örgütleyebilme kapasitesiyle öne çıkar. Ancak bu müdahalelerin geçici kalmaması, uzun vadeli iyileştirme politikalarıyla desteklenmesi gerekir.

Yerel sosyal yardımların etkinliği, onur ilkesine bağlıdır. Yardım alan bireyin damgalanmadığı, teşhir edilmediği ve sürece katılımının sağlandığı modeller, toplumsal güveni güçlendirir. Dijital başvuru sistemleri, şeffaf kriterler ve mahalle temelli sosyal inceleme mekanizmaları; yardımın keyfi değil, hakkaniyetli biçimde dağıtılmasını sağlar.

 Yoksullukla mücadelenin bir diğer boyutu da sosyal yardımların üretim ve istihdamla ilişkilendirilmesidir. Yerel yönetimler, sosyal destek alan bireyleri meslek edindirme programları, kooperatifler ve sosyal işletmelerle buluşturduğunda; yardım, kalıcı bir çıkış yoluna dönüşür. Bu yaklaşım, yoksulluğu “yönetmek” yerine azaltmayı hedefler.

 Uluslararası Hukuksal Çerçeve:

1.       2030 Sürdürülebilir Kalkınma Gündemi. 2015

2.       BM, Konut ve Sürdürülebilir Kentsel Kalkınma Konferansı, Quito (Habitat III).2016

3.       Dünya İnsan Hakları Konferansı Viyana Deklarasyonu ve Eylem Programı. 1993

4.       Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi.1950

5.       Avrupa Sosyal Şartı. 1996

6.       Kalkınma İşbirliği (Yoksulluğu Bitirme) Raporu. 2013

7.       Avrupa Belediyeler ve Bölgeler Konseyi Raporu (CEMR). 2018

8.       İslam Ülkelerinde Kent Yoksulluğu İle Mücadele Raporu. 2020

Ulusal Hukuk Çerçevesi:

1.       Anayasa (Madde 5, 10)

2.       2022 sayılı 65 Yaşını Doldurmuş Muhtaç ve Kimsesiz Türk Vatandaşlarına  Aylık Bağlanması  Hakkında  Kanun

3.       5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve GSS Kanunu

4.       5737 sayılı Vakıflar Kanunu

5.       2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu

6.       3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu

7.       5393 Sayılı Belediye Kanunu

8.       5216 Sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu

Cumhuriyet Halk Partisi Programı

(S;145) Devlet herhangi bir nedenle, üretme ve kazanma sürecine giremeyen fertlerine sahip çıkacaktır. Vatandaşlık hakkı olarak gördüğümüz sosyal destek programlarının büyüklüğü AB ortalamalarına yükseltilirken yardımların verilmesinde çağdaş yöntemlere geçilecek.

(S;151) İnsani gelişme ve sosyal dayanışmanın güçlendirilmesine önem vereceğiz. Bu kapsamda; çalışma imkânı bulamayanların yaşam standardının korunması bir vatandaşlık hakkıdır. Temel sosyal güvenlik ve sosyal destek hizmetleri Devlet tarafından üstlenecektir. Bütçede bu harcamaların payı artırılacaktır…..Gıda güvencesinin temin edilmesi amacıyla Yoksullara Yardım Programları kurallara bağlanacak, bunların bir envanteri yapılarak Devlet güdümünde gerçekleştirilen yardımlar şeklinde el ele alınacaktır.

(S;185) Küreselleşmenin, …tırmandırdığı yoksullaşma sömürü ortamı, oluşturacağımız Koruyucu Sosyal Devlet Politikaları ile aşılacaktır

(S;269) CHP’nin işsizlik, yoksulluk ve eşitsizliklerle mücadelede, önce insan duyarlılığı için de uygulamaya koyacağı Sosyal Refah Devleti modeli beş konuda yükümlülük ve yönlendirici görevini eksiksiz üstlenecektir. (Sağlık Ve Eğitim Hizmetlerinde Fırsat Eşitliği, İnsan Onuruna Uygun Asgari Ücret, Tüm Çocuklarımıza Eğitim Hakkı, Herkesi Kapsayan Sosyal Güvenlik, Yoksullukla Etkin Mücadele / Sıfır Açlık) Yoksullukla mücadele etkin, ilkeli ve onurlu bir süreç olarak sürdürülecek; kimsenin yatağına aç girmemesi sağlanarak, sıfır açlık hedefine ulaşılacaktır.

(S;273) Her ihtiyaç sahibi yurttaş sosyal yardım alma hakkına sahiptir. Bu yardım kişinin toplumda, insan onuruna yaraşır bir şekilde yaşaması için verilir. Yoksullukla mücadele bu anlayışla sürdürülecek; bireyin ve ailenin onuru korunacak, insanın yoksulluğu teşhir edilmeyecek; yoksulun yoksulluğu, ona yapılacak yardımlar siyasi istismara alet edilmeyecektir

(S;281) İşsizliğin hızla azaltılması, yeni istihdam alanları yaratılması CHP’nin öncelikle hedefidir.

Yaptıklarımız:

Aşevlerinde yemek dağıtımı, 1 milyon porsiyon üzerinde. (12 sabit,1 mobil aşevi)

İftar yemekleri, 150.000 porsiyon civarında..

İlkokul öğrencilerine beslenme paketi, (İki yıl boyunca 3 ilkokul )

Cenaze sahiplerine ilk gün yemeği, 90 bin civarında (Her cenaze için 50-100 kişilik)

Bilgi Evlerindeki öğrencilere öğle yemeği,120 bin porsiyon dolayında.

Üniversite öğrencilerine akşam yemeği, 15 bin porsiyon civarında.

Sabah çorbası, soğuk kış aylarında,3 ayrı merkezde.

Depremin ilk aylarında depremzedelere her gün en az 2 bin kişilik yemek verildi.

Tüm Yemekler Selman-ı Pak Merkezimizdeki mutfakta yapılmış olup tamamen Ücretsiz olarak dağıtılmıştır.

Halk Kart, incelenmeden geçmiş yaklaşık 4 bin kişiye verilmiş olup miktarları yıldan yıla değişmiştir (500 TL’den 1000 TL’ye)

Gıda Kolisi Dağıtımı,100 binden fazla (Her Ramazan ayında ve her talep edildiğinde)

İhtiyaç Kart ile İhtiyaç Bankasından gıda ve giyim malzemeleri ücretsiz olarak temin edilmiştir. Bu kartlar depremzedelere ve sosyal mevzuat nedeniyle incelemeye takılan gerçek ihtiyaç sahiplerine verilmiştir.

Özellikle Covid salgını sırasında Hijyen Paketidağıtıldı. (Bu ürünlerin hemen tamamı Belediyemizce üretildi)

Dikimevimizde üretilen iç giyim malzemesi ihtiyaç sahiplerine dağıtıldı.

Sokakta yattığı tespit edilen kişilerin, anlaşma yapılan 3 ayrı otelde barınması sağlandı. Bu kişilerin günlük ihtiyaçları karşılandı.

Sürekli olmamak kaydıyla acil İhtiyaç duyan yoksullara Nakdi Yardım yapıldı.

Muhtaç ailelerin çocuklarına Kırtasiye Kartı verildi; kırtasiye yardımı yapıldı.

Lise ve üniversite öğrencilerine Eğitim Destek Kartı verildi.

Yüksek okul kazanan öğrencilerin ailelerine nakit olarak yardım yapıldı.

İhtiyaç sahiplerine verilen malzemeler

Ev Hizmetleri,

Ev temizliği

Hasta, yaşlı temizliği

Kuaför hizmeti

Hasta Bakımı, pansuman, enjeksiyon

Giysilerin temizliği (Çamaşırhanelerimizde sağlanmıştır.)

Ev bakım, onarım ve yenileme işleri.(Elektrik, su tesisatı, mobilya, badana)

Hizmet verilecek kişiler, sosyal hizmet uzmanları, sosyolog ve psikologlarla belirlenmiş ve hizmetler, konuları ile ilgili kişiler (hemşire, ATT, Kuaför vb.) tarafından gerçekleştirilmiştir.

Aşevlerimiz:

 Ücretsiz olarak hizmet veren toplam 15 aşevi yılın her günü ihtiyaç sahipleri için açık tutulmuştur. Bey mahallesindeki aşevi ( Şehit Fatih Yeniay Aşevinin faaliyeti 2019 öncesinde başlamıştır.)