Çukurova Gazetesi, Güney Web ve diğer yayınlarda yer alan yazılarım. Haftalık olarak güncellenir, kategoriye göre filtreleyebilirsiniz.
İnsan kendini sahip olduklarıyla mı tanımlar yoksa değerleri ve ilişkileriyle mi? Eğer kimliğimizi nesneler üzerinden kurarsak, her yeni nesne eski benliğimizi değersiz kılacaktır. Oysa insanın gerçek değeri, satın alınabilir değildir.
D vitamini klasik vitaminlerden farklı bir konumdadır. Çünkü insan bedeni bu maddeyi yalnızca takviye almak zorunda değildir; güneş ışığıyla temas ettiğinde kendi kendine üretebilir. Bu yönüyle D vitamini, insanın doğayla, özellikle güneşle kurduğu ilişkinin biyokimyasal sonucudur.
Düşünce, söz ve eylem arasındaki uçurumu taşıyan toplumsal şizofreni, ne tıbbi bir olay ne de kaçınılmaz bir kaderdir. O, insanların kendi ahlaklarından, kendi sözlerinden uzaklaşmasının sonucudur. Bu yüzden iyileşmenin başlangıcı da, yeniden gerçekle yüzleşme iradesidir.
Akran zorbalığının temelinde çoğu zaman güç arayışı yatmakta. Zorba çocuk, kendi yetersizlik duygularını bastırmak, dikkat çekmek ya da grubun içinde yer bulmak için başkası üzerinde egemenlik kurmaya çalışıyor. Ailede sevgi ve sınır dengesinin bozulması, şiddetin normalleştiği bir ev ortamı bu davranışların en önemli nedeni.
Lifli yiyecekler, modern beslenmenin ihmal edilen ama en kritik unsurlarından biridir. Onlar yalnızca bağırsakları çalıştıran birer destekleyici değil; vücudun genel sağlığını düzenleyen, hastalıklara karşı koruyucu bir sistemin temel parçalarıdır
Gıda fiyatlarındaki adaletsizlik kader değildir. Doğru bir sistem kurulduğunda, çiftçi emeğinin karşılığını alabilir, tüketici ise daha uygun fiyatlarla sağlıklı gıdaya ulaşabilir. Bunun için yapılması gereken sorunu bütüncül bir yaklaşımla ele almaktır.
Yeni Dünya Düzeni henüz kurulmadı. Ama kurulurken kimlerin masada olacağı, bugünden atılan adımlarla belirlenecek. Türkiye için sorun tam da budur: Masada olmak mı, menüde olmak mı?
Çocukları geleceğe hazırlıyor muyuz, yoksa geçmişin kalıplarına mı sıkıştırıyoruz? 23 Nisan, bu soruyu sormak ve cesur cevaplar vermek için en doğru gündür.
Çocuk suçlarının artışı, yalnızca hukuksal bir sorun değil; aynı zamanda sosyolojik, psikolojik ve kültürel bir kırılmanın işaretidir. Çocukların suça yönelmesi, aslında yetişkinler dünyasının ürettiği koşulların bir yansımasıdır. Biz nasıl bir dünya kurduk ki çocuklar bu dünyada suçla temas ediyor?
Gerçeğin yok olduğu değil; üzerinin örtüldüğü bir çağı yaşıyoruz. Gürültü arttıkça ses kaybolur, görüntü çoğaldıkça anlam silikleşir. Ama bu, gerçeğin ortadan kalktığı anlamına gelmez. Aksine, onu arama ihtiyacının daha da arttığını gösterir.
Ruh sağlığı krizi, modern dünyanın sessiz çığlığıdır. Bu krizle yüzleşmek, yalnızca bireysel değil, kolektif bir sorumluluktur. Ruh sağlığı sonuçta toplumun yaşam kalitesini belirlemektedir.
Gelecek, bekleyenlerin değil; hazırlananların, düşünenlerin, üretenlerin ve cesaret gösterenlerin olacaktır. Yenidünyaya ayak uydurmak bir zorunluluktur.
